درسنامه آموزشی آشنایی با اصول و مبانی ریسک

تحلیل ریسک چیست ؟

تجزیه و تحلیل ریسک فرایند ارزیابی احتمال وقوع یک اتفاق منفی در شرکت ها، دولت و یا محیط زیست است. تجزیه و تحلیل ریسک، مطالعه عدم اطمینان اساسی در یک دوره معین از اقدام است و به عدم قطعیت جریان های پیش بینی شده جریان نقدی، واریانس بازده سهام، احتمال موفقیت یا عدم موفقیت یک پروژه و وضعیت های اقتصادی آینده ممکن اشاره دارد. تحلیلگران ریسک اغلب با متخصصان پیش بینی همکاری می کنند تا اثرات منفی پیش بینی نشده آینده را به حداقل برسانند.

درک تحلیل ریسک

یک تحلیلگر ریسک با شناسایی آنچه که ممکن است اشتباه پیش رود، کار خود را شروع می نماید. احتمال وقوع رویدادهای منفی که ممکن است رخ دهند با استفاده از یک معیار احتمالی اندازه گیری می شود. نهایتاً، تجزیه و تحلیل ریسک سعی در تخمین میزان اثر رویداد در صورت وقوع آن را دارد.

تجزیه و تحلیل کمی ریسک

تحلیل ریسک می تواند کمی یا کیفی باشد. در تجزیه و تحلیل کمی ریسک، یک مدل ریسک با استفاده از شبیه سازی یا آمار قطعی ساخته می شود تا مقادیر عددی را به ریسک اختصاص دهد. ورودی هایی که بیشتر فرضیات و متغیرهای تصادفی دارند در یک مدل ریسک وارد می شوند.

برای هر محدوده ورودی مشخص، مدل طیف وسیعی از خروجی یا نتیجه را تولید می کند. این مدل با استفاده از نمودارها، تحلیل سناریو و  یا تحلیل حساسیت توسط مدیران ریسک، تجزیه و تحلیل  مورد نظر را انجام می دهد تا تصمیم گیری برای کاهش و مقابله با ریسک ها انجام شود.

شبیه سازی یک روش کمی است که نتایج را برای متغیرهای ورودی تصادفی به طور مکرر محاسبه می کند و هر بار با استفاده از یک مجموعه متفاوت از مقادیر ورودی این کار را انجام می دهد. نتیجه حاصل از هر ورودی ثبت و نتیجه نهایی مدل توزیع احتمالاً تمام نتایج ممکن را نشان خواهد داد. نتایج را می توان در نمودار توزیع نشان داد که برخی از گرایش های مرکزی مانند میانگین و میانه را بررسی می کند و متغیر بودن داده ها را از طریق انحراف استاندارد و واریانس ارزیابی می نماید.

نتایج با استفاده از ابزارهای مدیریت ریسک مانند تجزیه و تحلیل سناریو و جداول حساسیت نیز قابل ارزیابی هستند. تجزیه و تحلیل سناریو بهترین، متوسط و بدترین نتیجه هر رویداد را نشان می دهد. تفکیک نتایج متفاوت از بهترین به بدترین حالت، بینشی منطقی را برای مدیریت ریسک فراهم می کند.

تحلیل کیفی ریسک

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی روشی تحلیلی است که ریسک ها را با رتبه های عددی و کمی شناسایی و ارزیابی نمی کند. تجزیه و تحلیل کیفی شامل تعریف نوشتاری از عدم قطعیت ها، ارزیابی میزان تأثیر در صورت بروز ریسک و برنامه های اقدامات متقابل در صورت بروز یک اتفاق منفی است.

نمونه هایی از ابزارهای ریسک کیفی شامل تجزیه و تحلیل SWOT، نمودارهای علت و معلولیت، ماتریس تصمیم گیری، نظریه بازی و غیره است.

تقریباً انواع مشاغل بزرگ به حداقل نوع تحلیل ریسک نیاز دارند. بسیار مهم است که بدانید تجزیه و تحلیل ریسک به متخصصان این امکان را می دهد تا خطرات را شناسایی و احتمال وقوع یا اثر آنها کاهش دهند، اما به طور کامل نمی توانند از وقوع آنها جلوگیری نمایند.

نمونه آنالیز ریسک: ارزش در معرض ریسک (VaR)

ارزش در معرض ریسک (VaR) آماری است که سطح ریسک مالی در یک شرکت را در یک بازه زمانی خاص اندازه گیری و تعیین می کند. این متریک بیشتر توسط بانک های سرمایه گذاری و تجاری مورد استفاده قرار می گیرد تا میزان و نسبت بروز خسارات احتمالی در سبدهای نهادی خود را تعیین کنند. مدیران ریسک از VaR برای اندازه گیری و کنترل میزان قرار گرفتن در معرض خطر استفاده می کنند. می توان محاسبات VaR را در موقعیت های خاص یا کل اوراق بهادار اعمال کرد.

محدودیت های تحلیل ریسک

ریسک یک اقدام احتمالی است و بنابراین هرگز نمی توان به طور قطعی گفت که قرار گرفتن در معرض ریسک دقیق شما در یک زمان معین چیست. علاوه بر آن روش استانداردی برای محاسبه تحلیل ریسک وجود ندارد و حتی VaR هم می تواند چندین روش مختلف برای انجام تحلیل ریسک، داشته باشد. در این روش ها فرض بر این است که خطر با استفاده از احتمال توزیع نرمال رخ می دهد، که در واقعیت به ندرت اتفاق می افتد و نمی تواند وقایع شدید را در نظر بگیرد.

منبع: آکادمی زنجیره تامین مالی ایران

نوشته آشنایی با اصول و مبانی ریسک: تحلیل ریسک اولین بار در اکادمی فروش. پدیدار شد.

درسنامه آموزشی آشنایی با اصول و مبانی ریسک

انواع ریسک مالی

هر اقدام پس انداز و سرمایه گذاری شامل ریسک ها و بازده های مختلفی است. به طور کلی، تئوری مالی ریسک های سرمایه گذاری را که بر ارزش دارایی ها تأثیر می گذارد، به دو دسته طبقه بندی می کند: ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک. به طور گسترده، سرمایه گذاران در معرض هر دو ریسک سیستماتیک و غیر سیستماتیک هستند.

ریسک های سیستماتیک، که به عنوان ریسک های بازار نیز شناخته می شوند، ریسک هایی هستند که می توانند کل بازار اقتصادی یا درصد زیادی از کل بازار را تحت تأثیر قرار دهند. ریسک سیستماتیک خطر از دست دادن سرمایه گذاری به دلیل عواملی مانند ریسک سیاسی و ریسک کلان اقتصادی است که بر عملکرد بازار کلی تأثیر می گذارد. ریسک بازار اغلب توسط بتا اندازه گیری می شود. بتا معیار اندازه گیری ریسک یک سرمایه گذاری نسبت به کل بازار است. ریسک بازار را نمی توان به راحتی از طریق متنوع سازی نمونه کارها کاهش داد. سایر انواع متداول ریسک سیستماتیک می تواند شامل ریسک نرخ بهره، ریسک تورم، ریسک ارزی، ریسک نقدینگی، ریسک کشور و ریسک اجتماعی-سیاسی باشد.

ریسک های غیر سیستماتیک، که به عنوان ریسک خاص شناخته می شود، دسته ای از ریسک است که فقط یک صنعت یا یک شرکت خاص را تحت تأثیر قرار می دهد. ریسک غیر سیستماتیک خطر از دست دادن سرمایه گذاری به دلیل ریسک خاص شرکت یا صنعت است. مثال آن شامل تغییر در مدیریت، بازگشت محصول، تغییر نظارتی است که می تواند باعث کاهش فروش شرکت و وجود رقیب جدید در بازار با پتانسیل گرفتن سهم بازار از یک شرکت شود. سرمایه گذاران غالباً با سرمایه گذاری در دارایی های متنوع، از تنوع برای مدیریت ریسک غیر سیستماتیک استفاده می کنند.

علاوه بر خطرات گسترده سیستماتیک و غیر سیستماتیک، انواع مختلفی از ریسک وجود دارد، از جمله:

ریسک تجاری

در این نوع ریسک سوالی مطرح می شود- آیا یک شرکت قادر به فروش کافی و ایجاد درآمد کافی برای تأمین هزینه های عملیاتی خود و سودآوری خواهد بود؟ در حالی که ریسک مالی به هزینه های تأمین مالی مربوط می شود، ریسک تجاری با تمام هزینه های دیگری که یک کسب و کار باید برای تأمین و عملکردی باقی ماندن احتیاج دارد، درگیر است. این هزینه ها شامل حقوق، هزینه تولید، اجاره تسهیلات، دفتر و هزینه های اداری می شود. سطح ریسک تجاری یک شرکت تحت تأثیر عواملی مانند هزینه کالاها، حاشیه سود، رقابت و سطح کلی تقاضا برای محصولات یا خدماتی است که می فروشد، می باشد.

ریسک اعتباری یا ریسک نکول

ریسک اعتباری زمانی اتفاق می افتد که یک وام گیرنده قادر به پرداخت سود قراردادی یا اصل بدهی های خود نباشد. این نوع ریسک به ویژه برای سرمایه گذاران که اوراق قرضه در اوراق بهادار خود دارند، نگران کننده است. اوراق قرضه دولتی، به ویژه اوراق صادر شده توسط دولت فدرال، کمترین میزان ریسک نکول و به همین ترتیب کمترین بازده را دارند. از طرف دیگر اوراق بهادار شرکت، دارای بالاترین میزان ریسک نکول، و در نتیجه نرخ بهره بالاتر هستند.

ریسک کشور

ریسک کشور زمانی اتفاق می افتد که یک کشور قادر نباشد به تعهدات مالی خود عمل کند. هنگامی که یک کشور نتواند به تعهدات خود عمل کند، می تواند به عملکرد سایر قسمت های مالی در آن کشور و همچنین سایر کشورهایی که با آنها رابطه دارد، آسیب برساند. این نوع خطر بیشتر در بازارهای نوظهور یا کشورهایی که کسری شدید دارند، دیده می شود.

ریسک ارزی

هنگام سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، توجه به این نکته ضروری است که نرخ ارز می تواند قیمت دارایی را نیز تغییر دهد. ریسک ارزی (یا ریسک نرخ ارز) برای کلیه قسمت های مالی که به ارز غیر از ارز داخلی شما هستند اعمال می شود. به عنوان نمونه، اگر شما در ایالات متحده زندگی می کنید و در یک سهام کانادایی به دلار کانادا سرمایه گذاری می کنید، اگر دلار کانادا نسبت به دلار آمریکا کاهش ارزش پیدا کند، ممکن است پول خود را از دست بدهید.

ریسک نرخ بهره

ریسک نرخ بهره ریسکی است که به دلیل تغییر در سطح مطلق نرخ بهرهرخ خواهد داد. این نوع ریسک بیش از بورس روی ارزش اوراق تأثیر می گذارد و برای همه دارندگان اوراق بهادار ریسک قابل توجهی است. با افزایش نرخ بهره، قیمت اوراق در بازار ثانویه سقوط می کند – و بالعکس.

ریسک سیاسی

ریسک سیاسی ریسکی است که بازده یک سرمایه گذاری ممکن است به دلیل بی ثباتی سیاسی یا تغییر در یک کشور متحمل شود. این نوع ریسک می تواند ناشی از تغییر دولت، نهادهای مقننه، سایر سیاست گذاران خارجی یا کنترل نظامی باشد. همچنین با عنوان ریسک ژئوپلیتیک شناخته می شود، با طولانی تر شدن افق زمانی یک سرمایه گذاری، این ریسک بیشتر می شود.

ریسک طرف مقابل

ریسک طرف مقابل احتمال این که یکی از افراد درگیر در معامله ممکن است در تعهدات خود دچار ریسک نکول شود را بیان می کند. ریسک طرف مقابل می تواند در معاملات اعتباری رخ دهد.

ریسک در مقابل پاداش

تعادل بین ریسک و بازده، تعادلی بین حداقل امکان وجود ریسک مالی و حداکثر بازگشت سرمایه است. به طور کلی، سطح پایین ریسک با بازده کم و ریسک بالا با بازده بالقوه بالا همراه است. هر سرمایه گذار باید تصمیم بگیرد که برای بدست آوردن بازده، تا چه حد حاضر است ریسک پذیر باشد. این امر براساس عواملی مانند سن، درآمد، اهداف سرمایه گذاری، نیاز نقدینگی، افق زمانی و شخصیت خواهد بود.

نمودار زیر نمایانگر بصری از معامله ریسک / بازده برای سرمایه گذاری است که در آن انحراف استاندارد بالاتر به معنای سطح بالاتر یا ریسک بالاتر – و همچنین بازده بالقوه بالاتری است.

باید به این امر مهم توجه داشته باشیم که ریسک بالاتر به صورت اتوماتیک تبدیل به بازده بالاتر نخواهد شد. نمودار شکل بالا تنها نشان می دهد که ریسک بالاتر احتمال بازده بالاتر را افزایش می دهد ولی هیچ تضمینی وجود ندارد. به صورت تئوری، کمترین میزان بازده مربوط به زمانی است که ریسک سرمایه گذاری تقریباً صفر باشد.

ریسک و تنوع

اساسی ترین و مؤثرترین استراتژی برای به حداقل رساندن ریسک مالی، تنوع است. تنوع سازی به شدت مبتنی بر مفاهیم همبستگی و ریسک است.

در حالی که اکثر متخصصان سرمایه گذاری موافق هستند که تنوع سازی نمی تواند در برابر ریسک آنها را تضمین کند، می توان گفت تنوع سازی مهمترین مؤلفه برای کمک به یک سرمایه گذار در رسیدن به اهداف مالی دوربرد است و این در حالی که ریسک مالی را به حداقل می رساند.

حرف آخر

همه ما هر روز با ریسک و خطرات روبرو هستیم – خواه برای رسیدن به محل کار رانندگی می کنیم، یا روی یک موج ۶۰ فوتی در حال موج سواری باشیم، سرمایه گذاری کنیم یا مدیر یک کسب و کار باشیم. در دنیای مالی، ریسک مالی به این احتمال اشاره دارد که بازده واقعی یک سرمایه گذاری با آنچه انتظار می رود، تفاوت دارد – این امکان را نشان می دهد که یک سرمایه گذاری به همان صورت که دوست دارید، انجام نشود یا این که در نهایت ضرر کنید.

موثرترین روش برای مدیریت ریسک سرمایه گذاری از طریق ارزیابی منظم ریسک و متنوع سازی است. اگرچه متنوع سازی تضمین نمی کند که سود بدست می آوریم و ضمانت نمی کند که دچار ضرر نمی شویم، اما امکانی برای بهبود بازده ها بر اساس اهداف و سطح ریسک مالی شما فراهم می کند. یافتن تعادل مناسب بین ریسک و بازده به سرمایه گذاران و مدیران مشاغل کمک می کند تا از طریق سرمایه گذاری هایی به اهداف مالی خود دست یابند.

منبع: آکادمی زنجیره تامین مالی ایران

نوشته آشنایی با اصول و مبانی ریسک: آشنایی با انواع ریسک مالی اولین بار در اکادمی فروش. پدیدار شد.

درسنامه آموزشی آشنایی با اصول و مبانی ریسک

ریسک چیست ؟

به طور کلی ریسک شامل قرار گرفتن در معرض برخی از خطرها و احتمال از بین رفتن یا آسیب دیدگی است.این گونه می توان گفت که خطرات می توانند در مورد سلامت جسمی یا امنیت شغلی شما باشند. در امور مسائل مالی و سرمایه گذاری، ریسک شامل احتمال از دست دادن بخشی از سرمایه  اصلی یا کل آن است.

از نظر کمی، ریسک معمولاً با در نظر گرفتن رفتارها و پیامدهای تاریخی ارزیابی می شود. در امور مالی، انحراف استاندارد معیار متداولی است که با ریسک مرتبط است. انحراف استاندارد، معیاری برای اندازه گیری نوسانات یک مقدار در مقایسه با میانگین تاریخی آن ارائه می دهد.

به طور کلی، مدیریت ریسک های سرمایه گذاری امری ممکن و محتاطانه است که در آن درک خطرات بسیار مهم است. شناسایی ریسک های ناشی از سناریوهای مختلف و برخی از راه های مدیریت جامع آنها به همه سرمایه گذاران و مدیران تجارت کمک می کند تا از ضررهای غیرضروری و پرهزینه جلوگیری کنند.

مبانی ریسک

همه افراد در معرض بعضی از انواع خطرها قرار دارند، این ریسک ممکن است ناشی از رانندگی، پیاده روی در خیابان، سرمایه گذاری یا هر چیز دیگری باشد.

شخصیت، سبک زندگی و سن سرمایه گذار برخی از مهمترین فاکتورهایی است که برای سرمایه گذاری و ریسک های موجود در آن در نظر گرفته شوند. هر سرمایه گذار مشخصات ریسک منحصر به فردی دارد که تمایل و توانایی او را در مقابل ریسک مشخص می نماید. به طور کلی، با افزایش ریسک های سرمایه گذاری، سرمایه گذاران انتظار دارند بازده بالاتری را برای جبران این ریسک ها داشته باشند.

یک ایده اساسی در امور مالی رابطه بین ریسک و بازده است. هرچه میزان ریسکی که یک سرمایه گذار مایل به پذیرش آن است بیشتر باشد، بازده بالقوه نیز بیشتر می شود. ریسک ها می توانند به روش های مختلفی به وجود بیایند و سرمایه گذاران باید ریسک های اضافی را جبران کنند. به عنوان مثال ، اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده یکی از امن ترین سرمایه گذاری ها محسوب می شود و در مقایسه با اوراق مشارکت، نرخ بازده پایین تری را ارائه می دهد. امکان ورشکستگی یک شرکت بسیار بیشتر از دولت ایالات متحده است. از آنجا که ریسک پیش فرض برای سرمایه گذاری در اوراق مشارکت بیشتر است، به سرمایه گذاران نرخ بازده بالاتری پیشنهاد می شود.

افراد، مشاوران مالی و شرکت ها می توانند استراتژی های مدیریت ریسک را برای کمک به مدیریت ریسک های مرتبط با سرمایه گذاری و فالیت های تجاری خود، توسعه دهند. از نظر علمی، تئوری ها، معیارها و استراتژی های مختلفی وجود دارد که برای اندازه گیری، تحلیل و مدیریت ریسک ها مشخص شده است. برخی از این موارد عبارتند از: انحراف استاندارد، بتا، ارزش در معرض ریسک (VAR) ، و مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه (CAPM). اندازه گیری و تعیین کمیت ریسک اغلب به سرمایه گذاران، تجار و مدیران تجارت اجازه می دهد تا با استفاده از راهکارهای مختلف برخی از ریسک ها را از بین ببرند.

۱- اوراق بهادار بدون ریسک

اوراق بهادار بدون ریسک اغلب مبنایی برای تحلیل و سنجش ریسک تشکیل می دهند. این نوع سرمایه گذاری ها نرخ بازده مورد انتظار را با ریسک بسیار کمی ارائه می دهند. در اکثر اوقات، انواع سرمایه گذاران برای حفظ پس انداز اضطراری یا برای نگهداری دارایی هایی که باید فوراً در دسترس باشند، به دنبال این اوراق بهادار هستند. سرمایه گذاران می توانند پول خود را در اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده قرار دهند.

۲- ریسک و افق زمانی

افق زمانی و نقدینگی سرمایه گذاری ها اغلب عامل اصلی تأثیرگذاری بر ارزیابی ریسک و مدیریت ریسک است. اگر یک سرمایه گذار نیازمند دسترسی سریع به منابع مالی باشد، کمتر به سراغ سرمایه گذاری های با ریسک بالا رفته و به احتمال زیاد پول خود را در اوراق بهادار بدون ریسک قرار می دهد.

افق زمانی نیز عامل مهمی برای اوراق بهادار سرمایه گذاری فردی خواهد بود. سرمایه گذاران جوان تر که زمان بیشتری تا بازنشستگی دارند ممکن است مایل به سرمایه گذاری در ریسک های بالاتر با بازده بالقوه بالاتر هستند. سرمایه گذاران مسن تر تحمل ریسک متفاوتی دارند زیرا نیاز به دسترسی سریع به بودجه خود دارند.

در این درسنامه قصد داریم به طور مفصل به این سوال پاسخ دهیم که ریسک چیست؟ انواع آن را بررسی کرده، به معرفی ریسک های مالی پرداخته و در انتها مفاهیم پایه ریسک زنجیره تامین را توضیح خواهیم داد.

امیدوارم که مطالعه این درسنامه برای شما ثمربخش باشد.

در انتها نیز اگر از خواندن این درسنامه لذت بردید و آن را ثمربخش دانستید، پیشنهادات خود را با ما در بخش نظرات به اشتراک بگذارید.

منبع: آکادمی زنجیره تامین مالی ایران

نوشته درسنامه آموزشی آشنایی با اصول و مبانی ریسک اولین بار در اکادمی فروش. پدیدار شد.

دکتر محمد فاضلی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در کانالش نوشت:

هر آدمی در طول زندگی حرفه‌ای خود با مدیران متفاوتی مواجه می‌شود. دسته‌بندی‌های مختلفی از مدیران و الگوهای کاری آن‌ها ارائه شده است، اما به نظرم طبقه‌بندی تأمل‌برانگیز جالبی هم برای مدیران قابل ارائه است.

گروهی از مدیران هستند که سالیان دراز مدیر بوده‌اند و هر ایده جدیدی که مطرح کنید، آن‌ها دفترچه خاطرات‌ ذهن‌شان را برای شما باز کرده و خلاصه حرف‌شان این است که «این ایده را ما در سال فلان اجرا کردیم و نتیجه نداد.» این‌ها اصلاً توجه نمی‌کنند که اصلاً این همان ایده‌ای است که آن‌ها اجرا کرده‌اند و اگر هست آیا آن روز که موفق نشدند، دلیل ناکامی‌شان بد اجرا کردن، انجام کار مناسب در زمان نامناسب یا هر دلیل دیگری نبود.

این‌ها «مدیران خاطرات» هستند؛ مدیرانی که در یک دستگاه اداری ناکارآمد رشد کرده‌اند و همه ذهن‌شان انباشته از خاطرات شکست ایده‌هایی است که گاه ایده خوبی نبوده‌اند و گاه خود همین آدم‌ها ایده را به شکست کشانده‌اند. دفتر خاطرات ذهن‌شان انبوهی از «طرح‌های تنسی‌ تاکسیدویی» به یاد می‌آورد که گاه خود طراح و مجری آن بوده‌اند. این «مدیران خاطرات» کارشان ممانعت از نوآوری، مقاومت در برابر ابداع و چسبیدن به صندلی‌شان است؛ و همان گونه که پیش‌تر نوشته‌ام، برای حفظ این صندلی به تدریج به «جلّاسان گردگو» بدل شده‌اند؛ و در لحن‌شان «من می‌دونم موفق نمی‌شیم» گِلام داستان‌های گالیور موج می‌زند.

بیشتر بخوانید: مهم ترین مهارت های مدیران کدامند؟

دسته دوم اما «مدیران مُخاطرات» هستند. مدیران مخاطرات اگر چه در واژه، فقط یک «مـُ» از مدیران خاطرات بیشتر دارند اما به کلی متفاوتند. آن‌ها حتی وقتی سابقه شکست‌های گذشته را می‌دانند، ایده‌های جدید را تحسین می‌کنند، نوآوری را می‌پسندند، می‌فهمند که دنیا تغییر کرده است و با روش‌های گذشته نمی‌شود سازمان و کشور را اداره کرد. مدیران مخاطرات به روش‌های گذشته نچسبیده‌اند، از این‌که آشکارا با هر آن‌چه در گذشته ناکارآمدی‌اش ثابت شده است وداع کنند بیم ندارند؛ حتی اگر این گذشته تا اندازه‌ای میراث خود آن‌ها باشد.

مدیران مخاطرات می‌توانند با «ذهن‌های جوان» کار کنند. ذهن جوان الزاماً در سن جوانی نیست، گاه باتجربه‌ای است که هنوز می‌خواند، فکر می‌کند و فقط به حفظ صندلیش فکر نمی‌‌کند؛ گردگو نیست و حالش از جلسات بی‌حاصل به هم می‌خورد. پایداری کشورش را بیش از پایداری صندلیش دوست دارد. مدیران مخاطرات به نسخه‌های بدیل وضع موجود سازمان و مدیریت فکر می‌کنند و به کسانی که چنین اندیشه‌هایی داشته باشند میدان می‌دهند.

«مدیران خاطرات» کارکنان نوآور را با ذکر مصیبت تجربه‌های گذشته می‌ترسانند، گروهی که در خاطرات گذشته می‌مانند؛ و «مدیران مخاطرات» مبدعان و جسورها را پشتیبانی، و از نوآوری و مخاطره استقبال می‌کنند. اصلی‌ترین مخاطره‌ای که باید از آن استقبال کنند، مخاطره به چالش کشیده شدن پنداشته‌های ذهنی خودشان است و از این کار ابایی ندارند. یکی از ترسناک‌ترین لحظه برای مدیران – و شاید هر انسانی – زمانی است که ذهنیات درست‌پنداشته خود را در معرض خطر می‌بیند، اما مدیران مخاطره حاضرند همه ذهنیت‌های خود را در معرض بازنگری انتقادی قرار دهند و به زیردستان‌شان بابت به چالش کشیدن این ذهنیت‌ها پاداش می‌دهند. آینده سازمان‌ها، اقتصاد و سرنوشت این کشور را تا اندازه زیادی کردار و غلبه هر یک از این دو گروه مدیران تعیین می‌کند.

پیشنهاد نویسنده: یک مدیر اثر گذار از خود بسازیم

نوشته تاملی بر ریسک پذیری در مدیریت؛ «مدیران خاطرات» و «مدیران مُخاطرات» اولین بار در اکادمی فروش. پدیدار شد.